Ben her zaman pozitif bir insan olmuşumdur. Az da olsa pollyannacılık yapabiliyorum ama gerçekçi tarafım buna fazla izin vermiyor. Aslında çoğu zaman mutlu biriyim. Küçük şeylerden mutlu olabiliyorum. Bunu söylemiş olmak için değil gerçekten içten söylüyorum. Elbette herkes kadar derdim var, unutulmayacak kötü anılarım var ama en iyi tarafım, eğlenirken, gülerken o anı asla zehir etmiyorum kendime. O dertleri, anıları hatırlasam da ''amaaan'' deyip eğlenceme devam edebiliyorum. Yoksa başka türlü nasıl çekilirdi hayat?
Bazı insanlar var ki hayatı kendilerine zehir etmek için yemin etmişler adeta. Hiç anlayamıyorum hiçbir şeyden memnun olmayan, sürekli sorunlar yaratan insanları. Bu hayatı sadece kendilerine değil etraflarındaki onları seven insanlara da zehir ediyorlar. Ne gerek var?
Bu yönden seviyorum kendimi. Çünkü mutlu olmak için mutlaka bir sebep bulabiliyorum. Bu demek değil ki her zaman mutluyum ve kusursuz bir hayatım var. Elbette ki benim de huysuz ve çekilmez olduğum, mutsuz olduğum , hayatı birilerine zehir ettiğim zamanlar var. Ne de olsa ben de bir insanım.
Uzun lafın kısası her şey insanın kendi elinde. Mutlu olmak istersen mutlaka bir sebep bulursun, mutsuz olmak istersen de mutlaka bir kusur...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder